ظرفیت ها و چالش های روزنامه نگاری محلی

علی اصغر محکی- روزنامه نگار: مطبوعات را به خاطر سهم و نقشی که در شکل گیری افکار عمومی، اطلاع رسانی و ارتقای سطح آگاهی ها در جامعه دارند پایه و اساس روشنگری و تحرک اجتماعی جامعه می دانند.

ظرفیت ها و چالش های روزنامه نگاری محلی

با وجود این به نظر می رسد مطبوعات ما نتوانسته است در انجام رسالتی که از آن انتظار می رود توفیقی داشته باشد. دلیل بروز چنین وضعیتی را می توان دور بودن فضای فعالیت مطبوعاتی از حرفه ای گری، نبود استقلال و امنیت شغلی، فقر قوانین حمایتی، پایین بودن آستانه تحمل مدیران و انتقادناپذیری آنان، خودسانسوری و مواردی این چنین دانست. در چنین شرایطی مطبوعات محلی واجد ظرفیت هایی هستند که می توانند به رغم محدودیت ها و ملاحظات یادشده ارتباطی نزدیک تر و صمیمانه تر با مخاطبانی محدودتر و همگون تر برقرار سازند.

روزنامه نگاری محلی، تمرکز خود را روی پوشش اخبار و اطلاعات محدوده هایی نسبتاً کوچک تر مانند شهرک ها و محله های شهری قرار می دهد و بنابراین می تواند بهتر از نشریات سراسری و ملی خواسته ها، اولویت ها و مسائل محیط پیرامون را منعکس سازد و تأثیر بیشتری روی مخاطبان محلی داشته باشد، طوری که مخاطب محلی احساس نزدیکی بیشتری با رسانه محلی دارد. با وجود این مطبوعات محلی نتوانسته است در ایران آن طور که باید جا بیفتد و صندلی خود را در سبد مصرف رسانه ای مخاطبان محکم کند. این اصلاً خبر خوبی نیست، نه برای مطبوعات محلی، نه برای مخاطبان آنها و حتی نه برای مدیران و مسئولانی که علاقه مند به توسعه پایدار، درونزا، بومی و مبتنی بر حکمروایی خوب محلی هستند.

روزنامه نگاران محلی می گویند انتظارات و توقعات جامعه از آنان تناسبی با شرایط کاری شان ندارد و به این واقعیت اشاره دارند که خبرنگاران هرچه در شهرها و محیط های کوچک تری فعالیت نمایند با آسیب ها و مسائل بیشتری روبرو اند.

روزنامه نگاران محلی به درستی به این نکته اشاره دارند که هرچه افراد بیشتر یکدیگر را بشناسند روابط خانوادگی، فامیلی و سنتی بیشتر بر آن اجتماع حاکم است در نتیجه بین افراد این اجتماعات کوچک محلی تعارف و رودربایستی فزون تری وجود دارد و فشارهای اجتماعی از روزنامه نگاران محلی، انتظار رعایت این هنجارهای محلی را به عنوان وجه آبرومندی آن منطقه دارد. این شرایط کار را برای خبرنگار محلی سخت می نماید، چراکه نمی تواند فارغ از این فشارهنجاری، در راستا اصلاح رویه های غلط، به نقد اقدامات و رفتارهای مسئولان یا حتی برخی رفتارهای اشتباه مردم قلم بزند و آماج انواع اتهامات و حواشی قرار نگیرد.

علاوه بر این مدیران و مسئولان محلی صندلی روزنامه نگاران محلی را در حد یک میکروفن می دانند که باید صرفاً پژواک صدای آنان باشد. بنابراین به رغم اینکه روزنامه نگاری محلی دارای ظرفیتی انحصاری برای اعتمادآفرینی و جلب مشارکت جامعه در راستا حکمروایی خوب محلی است به خاطر محدودیت هایی که ذکر شد، نتوانسته از این بستر و ظرفیت برای بهبود و اصلاح امور اجتماع محلی بهره مطلوب ببرد.

منبع: همشهری آنلاین

به "ظرفیت ها و چالش های روزنامه نگاری محلی" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "ظرفیت ها و چالش های روزنامه نگاری محلی"

نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید