علائم پوکی استخوان و روش های درمان آن

خبرنگاران: پوکی استخوان یا اوستئوپوروسیس زمانی روی می دهد که تراکم مواد استخوانی کاهش می یابد. در این حالت بدن، بیشتر بافت استخوانی را بازجذب می نماید و مواد استخوانی کمی برای جایگزین کردن فراوری می نماید. در افرادی که دچار پوکی استخوان هستند استخوان ها حفره دار و ضعیف تر شده و ریسک شکستگی استخوان بیشتر می گردد، مخصوصا در ناحیه لگن، ستون مهره ها و بعضی از مفاصل محیطی مانند مچ ها.

علائم پوکی استخوان و روش های درمان آن

در این مطلب به علت های پوکی استخوان، تشخیص و درمان آن می پردازیم.

علائم پوکی استخوان

پوکی استخوان کم کم به وجود می آید و فرد تا زمانی که دچار یک شکستگی یا ترک خوردگی بعد از یک حادثه جزئی نگردد متوجه نمی گردد که دچار پوکی استخوان است. گاهی حتی یک عطسه یا سرفه می تواند منجر به شکستگی استخوان در فرد دچار پوکی استخوان گردد. این شکستگی ها اغلب در ناحیه لگن، مچ ها و یا ستون مهره ها در افراد مبتلا به پوکی استخوان روی می دهند. اگر شکستگی در قسمت ستون مهره ها باشد می تواند سبب تغییراتی در وضعیت بدنی، دولا شدن و خمیدگی ستون فقرات گردد. فردی که پوکی استخوان دارد ممکن است دچار کاهش قد شده و یا لباس هایش مانند گذشته اندازه اش نباشند.

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟

احساس ناراحتی شدید در هر یک از نواحی مستعد پوکی استخوان می تواند نشاندهنده یک شکستگی غیرمنتظره و شناسایی نشده استخوان باشد. به محض اینکه متوجه این نوع درد شدید باید جهت آنالیز به پزشک مراجعه کنید.

  • درمان پوکی استخوان
  • هدف از روند های درمانی بری پوکی استخوان شامل موارد زیر می شوند:
  • کُند کردن روند پوکی استخوان یا پیشگیری از آن
  • حفظ تراکم سالم استخوانی
  • پیشگیری از شکستگی استخوان
  • کاهش درد و ناراحتی
  • به حداکثر رساندن توانایی فرد برای زندگی روزمره

افرادی که در معرض پوکی و شکستگی استخوان هستند می توانند با در پیش دریافت سبک زندگی سالم و پیشگیری کننده، مصرف مکمل ها و دارو های لازم این هدف ها را تامین کنند.

دارو درمانی در پوکی استخوان

دارو هایی که می توانند به پیشگیری و درمان پوکی استخوان یاری کنند شامل موارد زیر می شوند:

بیس فوسفنات ها:

بیس فوسفنات ها دسته ای از دارو ها هستند که سرعت پوک شدن استخوان را کاهش می دهند و از ریسک شکستگی استخوان می کاهند.

استروژن های آگونیست یا آنتاگونیست :

پزشکان به این دارو ها تعدیل کننده های انتخابی گیرنده استروژن (SERMS) می گویند. رالوکسیفن یک نمونه از این داروهاست. این دسته از دارو ها می توانند ریسک شکستگی ستون فقرات در زنان یائسه را کاهش بدهند.

کلسی تونین:

این دارو یاری می نماید از شکستگی استخوان در زنان یائسه پیشگیری شده و بعد از شکستگی نیز، درد کنترل گردد.

هورمون پاراتیروئید:

سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) تائید نموده است که این هورمون برای درمان افرادی که مستعد شکستگی استخوان هستند موثر بوده و تشکیل استخوان را افزایش می دهد.

آنتی بادی های منوکلونال:

این دارو ها پادتن هایی تک گونه هستند که برخی از افراد دچار پوکی استخوان بعد از یائسگی مصرف می کنند.

آینده درمان های پوکی استخوان

شاید در آینده پزشکان بتوانند از سلول های بنیادین برای درمان پوکی استخوان استفاده کنند. در سال 2016 محققان دریافتند که تزریق نوع خاصی از سلول های بنیادین به موش ها، به گونه ای جلوی پوکی استخوان را گرفت که در انسان ها نیز می تواند موثر باشد. دانشمندان عقیده دارند فاکتور های ژنتیکی نقش زیادی در تراکم استخوانی دارند.

علت ها و ریسک فاکتور ها

پزشکان چند فاکتور را در پوکی استخوان شناسایی نموده اند که برخی از آن ها اصلاح پذیر و برخی دیگر غیر قابل اجتناب اند. بدن به طور پیوسته، بافت قدیمی استخوان را جذب می نماید و استخوان جدید فراوری می نماید تا تراکم، قدرت و استحکام ساختار استخوان حفظ گردد. تراکم استخوان در دهه بیست زندگی، بیشترین میزان است و حدود 35 سالگی آغاز به ضعیف شدن می نماید. با بالاتر رفتن سن فرد، استخوان سریع تر از اینکه ساخته گردد، تخریب می گردد و اگر میزان این تخریب زیاد باشد، پوکی استخوان روی می دهد.

پوکی استخوان هم زن ها و هم مرد ها را تحت تاثیر قرار می دهد، اما در زنان بعد از یائسگی شایع تر است، زیرا سطح استروژن ناگهان افت می نماید. استروژن به طور طبیعی از زنان در برابر پوکی استخوان محافظت می نماید.

ریسک فاکتور های غیرقابل اجتناب پوکی استخوان

طبق گزارش کالج آمریکایی روماتولوژی، ریسک فاکتور های غیرقابل اجتناب پوکی استخوان شامل موارد زیر می شوند:

  • سن: ریسک پوکی استخوان بعد از سی سالگی افزایش می یابد مخصوصا بعد از یائسگی
  • کاهش هورمون های جنسی: کاهش سطح استروژن باعث می گردد فراوری توده استخوانی کاهش بیابد.
  • نژاد: سفید پوست ها و آسیایی ها بیشتر از سایر نژاد ها در معرض پوکی استخوان قرار دارند.
  • قد و وزن: قد بلند بودن یا کم وزن بودن، ریسک پوکی استخوان را افزایش می دهد.
  • فاکتور های ژنتیکی: اگر یکی از اعضای نزدیک در خانواده تان دچار پوکی استخوان یا شکستگی استخوان لگن باشد، شما بیشتر در معرض پوکی استخوان خواهید بود.
  • سابقه شکستگی استخوان: شخص بالای 50 سالی که سابقه شکستگی استخوان پس از آسیب جزئی را دارد، احتمالا دچار پوکی استخوان است.

ریسک فاکتور های قابل کنترل پوکی استخوان

  • عدم تحرک بدنی
  • ورزش نکردن

ورزش هایی که با وزنه انجام می شوند به پیشگیری از پوکی استخوان یاری می کنند. چنین تمریناتی استرس کنترل شده ای به استخوان ها وارد می کنند که رشد استخوان را افزایش می دهند.

دارو ها و بیماری ها

برخی از دارو ها و بیماری ها سبب تغییراتی در سطح هورمون ها می شوند و برخی از دارو ها از تراکم استخوان کم می کنند. بیماری هایی که بر سطح هورمون ها اثر می گذارند شامل پُرکاری تیروئید، هیپرپاراتیروئیدی و سندرم کوشینگ. تحقیقی که در سال 2015 انجام شد نشان می دهد زنانی که تحت هورمون درمانی قرار می گیرند بیشتر در معرض پوکی استخوان اند. اما استفاده از آنتی اندروژن ها چند سال قبل از آغاز هورمون درمانی می تواند ریسک پوکی استخوان را پایین بیاورد.

بیماری هایی که ریسک پوکی استخوان را بالا می برند شامل موارد زیر می شوند:. برخی از بیماری های خود ایمنی مانند آرتریت روماتوئید و اسپوندیلیت انکیلوزان

  • سندرم کوشینگ
  • اختلالات غده هیپوفیز
  • پُرکاری تیروئید و هیپرپاراتیروئیدی
  • کاهش استروژن یا تستوسترون
  • مشکلاتی در جذب مواد معدنی مانند بیماری سلیاک

دارو هایی که ریسک پوکی استخوان را افزایش می دهند:

  • گلوکورتیکوئید و کورتیکواستروئید ها شامل پردنیزون و پردنیزولون
  • هورمون تیروئید
  • دارو های ضد انعقاد خون و رقیق کننده خون شامل هپارین و وافارین
  • مهارکننده های پمپ پروتون و سایر آنتی اسید هایی که تاثیر منفی بر وضعیت املاح استخوان می گذارند
  • برخی از دارو ها ضد افسرگی
  • برخی از ویتامین ها
  • دیورتیک های تیازیدی
  • دارو های تیازولید ین دیون که برای درمان دیابت نوع دوم استفاده می شوند
  • برخی از عوامل سرکوب گر ایمنی مانند سیکلوسپورین
  • مهارکننده های آروماتاز و سایر درمان ها که هورمون های جنسی را کاهش می دهند مانند آناستروزول یا آریمیدکس
  • برخی از عوامل شیمی درمانی شامل لتروزول که برای درمان سرطان سینه و لوپرورلین برای سرطان پروستات وسایر بیماری ها به کار می رود
  • پوکی استخوان ناشی از گلوکوکورتیکوئید، شایع ترین نوع پوکی استخوان است که به دلیل مصرف دارو به وجود می آید.

پیشگیری از پوکی استخوان

با ایجاد تغییراتی در سبک زندگی می توانید از ابتلا به پوکی استخوان پیشگیری کنید.

مصرف کلسیم و ویتامین D

کلسیم برای استخوان ها ضروریست. شما باید مطمئن شوید که به اندازه کافی کلسیم دریافت می کنید. افراد بزرگسال 19 سال به بالا باید روزانه 1000 میلی گرم کلسیم دریافت کنند. زنان بالای 51 سال و تمام افراد از 71 سالگی به بعد باید روزانه 1200 میلی گرم کلسیم دریافت کنند.

منابع غذایی کلسیم شامل

  • محصولات لبنی مانند شیر، پنیر و ماست
  • سبزیجات برگ سبز مانند کلم برگ و بروکلی
  • ماهی های نرم استخوان مانند سالمون و تُن

غلات غنی شده صبحانه

اگر مصرف کلسیم تان ناکافی باشد، می توانید از مکمل بهره ببرید.

ویتامین D غذایی نیز در پیشگیری از پوکی استخوان نقش دارد، زیرا به بدن در جذب کلسیم یاری می نماید. منابع غذایی ویتامین D شامل غذا های غنی شده، ماهی های آب شور و جگر می شوند. اما بخش عمده ویتامین D مورد احتیاج شما به وسیله غذا تامین نمی گردد بلکه از راه قرار دریافت در معرض نور خورشید تامین می گردد؛ بنابراین پزشکان توصیه می کنند در حد متعادل و به طور منظم خود را در معرض نور خورشید قرار دهید.

فاکتور های سبک زندگی

سایر روش ها برای به حداقل رساندن ریسک فاکتور های پوکی استخوان که مربوط به سبک زندگی اند:

  • اجتناب از سیگار، چون سیگار باعث کاهش رشد بافت استخوانی جدید و کاهش استروژن در زنان می گردد
  • محدود کردن مصرف الکل باعث می گردد سلامت استخوان ها حفظ گردد
  • انجام منظم تمرینات قدرتی مانند پیاده روی یاری می نماید قدرت و سلامت استخوان ها و عضلات حفظ گردد
  • ورزش کردن برای افزایش انعطاف پذیری و تعادل بدنی. مثلا یوگا

برای افرادی که در حال حاضر دچار پوکی استخوان هستند، تغذیه و ورزش و تکنیک های پیشگیری از افتادن، نقش مهمی در کاهش ریسک شکستگی استخوان دارند.

نکاتی برای جلوگیری از افتادن

  • برداشتن وسایل خطرناک ازمسیر تردد
  • چکاپ منظم بینایی و استفاده از عینک برای دید بهتر
  • استفاده از سُرگیر در حمام و دستشویی
  • استفاده از نور کافی در خانه
  • انجام تمریناتی که به تعادل تان یاری می کنند مانند تای چی

آیا پایین بودن تراکم استخوان همواره منجر به پوکی استخوان می گردد؟

کاهش تراکم استخوان و پوکی استخوان می توانند مدت ها قبل از اینکه تشخیص داده شوند وجود داشته باشند. سن، نقش مهمی در آغاز کاهش تراکم استخوان و ریسک پوکی استخوان دارد. تراکم استخوان در اواخر دهه بیست زندگی به حداکثر می رسد و با افزایش سن، آغاز به افت می نماید.

منبع: medicalnewstoday

منبع: برترین ها
انتشار: بروزرسانی: 29 شهریور 1398 شناسه مطلب: 276

به "علائم پوکی استخوان و روش های درمان آن" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "علائم پوکی استخوان و روش های درمان آن"

نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید